Karga ile Serçe

Karga ile Serçe Masalı

Bir zamanlar doğayı gezip dolaşmayı seven bir adam varmış. Bu adam, doğada gördüğü her şeye hayranlıkla bakar, her bir bitkiyi, ağacı ve hayvanı Allah’ın yarattığı bir mucize olarak görürmüş. Bir gün yine ormanda gezerken, ağzında bir parça ekmek taşıyan bir karganın bir ağacın etrafında daireler çizerek uçtuğunu fark etmiş. “Hayırdır inşallah,” demiş ve dikkatle kargayı izlemeye başlamış.

Bir süre sonra karga, ağacın en tepesindeki bir yuvaya konmuş. Adam, ne olup bittiğini merak etmiş ve yuvayı incelemeye koyulmuş. Bir de ne görsün? Yuvada gözleri görmeyen, tüyleri dökülmüş, zavallı bir serçe varmış. Karga, ağzındaki ekmek parçasını serçeye uzatıp yemesine yardım ediyormuş. Adam bu manzara karşısında hem şaşırmış hem de etkilenmiş. İçinden, “Ne büyük bir merhamet! Allah, şu zavallı serçeye bile bir karganın eliyle rızık gönderiyor!” diye düşünmüş.

Sonra kendi kendine, “Madem Allah serçeye rızkını veriyor, bana da verir. Neden çalışıp çabalayayım ki? Herhalde benim de rızkımı gönderir,” demiş. Böylece oracıkta oturmuş ve birinin ona yemek getirmesini beklemeye başlamış. Ama günler geçmiş, ne gelen olmuş ne de giden. Adam açlıktan iyice bitap düşmüş, neredeyse ölecek hale gelmiş.

Bu durum, oradaki bir bilgeye haber olmuş. Bilge, adamın yanına gelip ona şöyle demiş:
“Ey kardeşim, Allah elbette ki her canlının rızkını verir. Kör bir serçeye bile karganın eliyle yiyecek gönderir. Ama sen, çalışmadan oturmayı ve beklemeyi tercih ederek Allah’ın düzenini anlamamışsın. O, tembelliği değil, gayreti sever. Çalışıp çabalamanı ister. Eğer sen böyle beklemeye devam edersen, açlıktan ölüp gidersin. Bu da O’nun hikmetidir.”

Bilgenin bu sözlerini duyan adam, hatasını anlamış. “Haklısınız,” demiş, “çalışmam gerek.” Hemen kalkıp tekrar emek vermeye ve hayatını kazanmaya başlamış. O günden sonra bir daha asla tembellik etmemiş.

Masal bu ya, o adam dersini almış, hayatı boyunca hem çalışmış hem de Allah’a olan güvenini korumuş.