Tilki ile Kırlangıç
Tilki ile Kırlangıç Masalı
Uçsuz bucaksız bir ormanın derinliklerinde, güneşin ışıkları yaprakların arasından süzülürken, bir kırlangıç cıvıldayarak bir meşe ağacının dalına konmuş. Aşağıda, şelaleden akan serin suyun kenarında bir tilki, açlıktan kıvranırken, meşe ağacının dalındaki kırlangıcı fark etmiş. Tilki, kırlangıcın dalgınlığından faydalanarak hızla sıçrayan tilki, kırlangıcı kuyruğundan tutup yakalamış. Kırlangıç çok korkmuş ve tilkiden kurtulmak için ona yalvarmış;
– Lütfen beni bırak tilki kardeş, demiş. Ben küçücük bir kuşum, sana yetmem. Etim az, tüylerim çok. Beni bırak da daha büyük bir av peşinde koş, karnını doyur.
Tilki, alaycı bir gülüşle yanıtlamış:
– Seni gidi uyanık! Beni kandıramazsın, demiş. Elimdeki avı yakalamışken bırakmam. Seni bırakıp da bilinmeyen avların peşine mi düşeyim?
Kırlangıç, tilkiden kurtulmak için başka bir taktik düşünmüş:
Peki, demiş. Beni yemek istiyorsun, ama ben de sana bir sır vereyim. Ormanın derinliklerinde, yaşlı çınar ağacının dibinde saklanan sincapların yuvası var. Eğer beni bırakırsan, seni oraya götürebilirim.
Tilki, kırlangıcın teklifine biraz şüpheyle yaklaşmış ama açgözlülüğü ağır basmış:
– Eğer yalan söylüyorsan, seni tekrar bulup yakalarım, demiş tilki.
Kırlangıç, tilkiyi ormanın derinliklerine doğru yönlendirmiş. Yol boyunca, tilki kırlangıcı göz hapsinde tutmuş. Çınar ağacına vardıklarında, kırlangıç birden havalanmış ve yüksek dallardan birine konmuş:
İşte burası, demiş. Bu ağacın kovuğunda sincapların yuvası var.
Tilki, çınar ağacına yaklaşmış ama bir şey görememiş. Ağacın etrafında dönerken ayağı takılmış, yere düşmüş. Kafası yerdeki kovuğa çarpınca, o zaman anlamış ki kırlangıç onu kandırmış. “Eyvah!” demiş. “Açgözlülüğüm yüzünden elimdeki avdan oldum.”
Kırlangıç ise çınar ağacının tepesinde güvenle otururken, tilkinin açgözlülüğü sayesinde başına gelebilecek felaketten kurtulduğu için oldukça keyifliymiş. Ormanın derinliklerinde yankılanan şelale sesleri arasında, kırlangıç neşeyle cıvıldamaya devam etmiş.
