Aslanla Çakal

Aslanla Çakal Masalı

Günlerden bir gün, bir aslan ile çakal arkadaş olmuşlar. Dağlarda bayırlarda geze geze yorulmuşlar, acıkmışlar.

Aslan demiş ki:

— “Çakal kardeş, dağ bayır geze geze yorulduk. Gel bir av bulalım da aç karnımızı doyuralım.” demiş.

Çakal, aslanın bu teklifini kabul etmiş, beraber av bulmak için yola düşmüşler. Çok geçmeden yılkı atlarının otlandığı bir çayıra varmışlar.

Aslan:

Tam ağzımıza layık görünüyorlar. Şu genç yılkı atlarından birini avlayalım da karnımızı bir güzel doyuralım demiş. Fakat bir sorunumuz var çakal kardeş demiş. Benim ava çıkmadan önce kızışmam gerekiyor.

— Çakal sormuş; tamam da aslan kardeş sen nasıl kızışırsın? Aslan olduğu yerde gerinmeye, titremeye başlamış ve çakala dönerek:

— Çakal kardeş gözlerime bak bakalım, gözlerim kanlandı mı? demiş.

Çakal aslanın gözlerine bakmış:

— Evet aslan kardeş, gözlerin kanlanmış demiş.

Aslan:

— O zaman av için hazırım demektir. Bak da gör, o yılkı atını tek hamlede nasıl avlayacağım.

Aslan kükreye kükreye yılkı atlarının yanına varıp, gözüne kestirdiği genç bir ata pençe atmış. Zavallı at pençeyi yer yemez, yere yığılıp kalmış. Aslanla çakal kendilerine güzel bir ziyafet çekerek, karınlarını doyurmuşlar.

Aradan günler geçmiş, haftalar geçmiş; aslanla çakal yine acıkmışlar. Yine yılkı atlarının otladığı çayıra doğru gitmişler. Bu defa çakal konuşmuş:

— Aslan kardeş, geçen defa karnımızı senin avınla doyurduk. Bu sefer avlanmak sırası bende. Hem senin nasıl avlandığını da gördüm. Ben de senin yaptığın gibi yapacağım, önce kızışıp sonra avımı avlayacağım.

Aslan hiç bozuntuya vermemiş..

Çakal aslanın yaptığı gibi gerinmiş, titremiş, kendini silkelemiş.

— Aslan kardeş bak bakalım, gözlerim kanlandı mı? demiş.

Aslan bakmış:

— Çakal kardeş, gözlerin kanlanmamış demiş.

— Yahu boş ver sen onu; kanlanmış de.

— Eh, madem öyle dememi istiyorsun; peki öyleyse: Tamam kanlanmış.

— Tamam öyleyse. Seyret bak, atı tek hamlede nasıl avlayacağım.

Çakal o hışımla, uluyarak atın yanına bir varış varmış ama at buna arka ayaklarıyla bir çifte atmış. Zavallı çakalın gözleri mosmor olmuş, adeta kan çanağına dönmüş. Çakalın başına gelenleri uzaktan seyreden aslan, çakalın yanına yaklaşmış ve:

— Şimdi gölerin kanlanmış işte çakal kardeş demiş.

Çakala, geçenlerde ormanda rastladım. Baktım gözleri hala mosmor zavallının. Bu masalımız da burada bitti.