Tilki ile Leylek

Tilki ile Leylek Masalı

Tilki ile leylek ormanda birbirine komşu olmuşlar. Tilki, misafirperver davranıp, bir gün komşusu leyleği yemeğe davet etmiş. Lezzetli mi lezzetli bir kurbağa çorbası yapmış. Çorbanın kokusu ormanı büsbütün sarmış. Pişmiş etin kokusunu alan leylek sabırsızlıkla yemek saatini beklemeye başlamış. Kurnaz tilki, çorbayı derin olmayan düz bir kaba koymuş. Leylek, uzun gagasıyla ne yapmışsa bir türlü çorbayı içememiş ve tilkinin evinden aç olarak ayrılmış.

Leylek, tilkinin evinden ayrılırken,

Tilki: ‘Yemeği az yemenize üzüldüm. Galiba yaptığım yemeği beğenmediniz’ demiş.

Leylek: ‘Olur mu, çok beğendim! Ellerinize sağlık, hepsi çok lezzetliydi.’ demiş.

Leylek de bir gün tilkiyi akşam yemeğine evine davet etmiş.

Tilki, hiç daveti kaçırır mı? Davet vakti gelmiş, açlıktan karnı zil çalan tilki leyleğin evine gitmiş.

Leylek, yaptığı yemekleri ağzı daracık olan kavanozlara koymuş. Uzun gagasıyla kavanozdaki yemekleri afiyetle yiyerek karnını bir güzel doyurmuş. Tilki de kavanozun etrafını yalamaktan başka bir şey yapamamış.

Tilki, evden ayrılınca leylek:

– Ümit ederim ki; bu yemek daveti için sizden özür dilememi beklemiyorsunuz, demiş.

Masaldaki Öğüt: İnsanları aldatanlar, bir gün kurdukları tuzaklara kendileri de düşerler.